Gastenboek

Klik hier om een BERICHT achter te laten

Er staan 46 berichten in ons gastenboek.
1 2 3 4 5 6 7 8 >
Berichten 46 tot 41 bekijken.

Otto Vleeshouwer

Vrijdagavond 20 januari 2012.
Op een jazzpodium ontstaan vaak de mooiste dingen. Dikwijls door muzikanten die elkaar toevallig ergens ontmoet hebben. In een jazzkelder, bij een festival, op een feestje of zomaar bij iemand thuis. Dit laatste geschiedde in de kelder van John Engels, in de Amsterdamse Watergraafsmeer. Daar ontstond een niet alledaags trio met drums, basgitaar en altsax……. “Barnicle Bill”.
John Engels, de éminence grise van de Nederlandse slagwerkers, de eeuwig jonge veteraan, aangevuld met Mark Haanstra op z’n Fender basgitaar en de toonzetter van het trio altsaxofonist Miguel Martinez, die zich als een vis in het water voelt bij de vertolking van het “oude” jazzrepertoire.
Ze speelden eigen composities en jazzstandards, die eigenlijk net geen standard zijn, zoals “Brilliant Corners” van Thelonious Monk of “Una Muy Bonita” van Ornette Coleman.
Dit trio stond als een huis, de stukjes vielen als een puzzel feilloos in elkaar, de verhaaltjes klopten van begin tot eind met als hoogtepunten de duetten tussen Engels en Haanstra en de tempowisselingen die zo nu en dan werden toegepast.
Na de pauze werd het trio gecompleteerd door pianist Rob van Kreefeld, ook al zo’n veteraan die zijn sporen ruimschoots heeft verdiend. Bij zijn introductie beklom deze uitstekende toetsenist direct de ladder van de hogeschool met twee geweldige solonummers: “Lush Life” en “The End of A Love Affair”. Deze laatste met John Engels als een eminente begeleider. Het sluitstuk was ook alweer zo’n uptempo knaller….”A Night Has Thousand Eyes”.
Met de titel van dit laatste nummer in gedachte gingen wij weer in de donkere avond huiswaarts.

zaterdag 21 januari 2012, 22:05 - Vegelinsoord

drs smit bpe

wat een briljant concert gisteren eerst teleurstelling geen piet geen rita en toen kwam peter en carlister schitterende muziek van gershwin en myn opera porgy en bess wat een perfekte muziek en die peter wat een sublieme pianist nivo pim-cor-louis enz als onderwys man ben ik trots op ons muziekonderwys-top-
uiteraard reken ik op herhaling volgend jaar ergernis sloeg om naar brillantie dank

maandag 7 november 2011, 21:17

Otto Vleeshouwer

6 november zou de dag worden van Piet Noordijk in Leeuwarden. De droeve reden van zijn afwezigheid is ons allen bekend. Zijn geest hing echter onuitwisbaar boven het podium van Hothouse Redbad, een gevoel dat versterkt werd door die prachtige vertolking van Piets geesteskindje “Pete’s Groove” door tenorist Alexander Beets en zijn broeders Peter en Marius en niet te vergeten de uitstekende drummer Gijs Dijkhuizen.
Dat een grootheid als Piet Noordijk niet gewoon maar even is te vervangen zal een ieder duidelijk zijn. Het was daarom niet zo’n gek idee van Peter Beets om
zijn gedachten uit te laten gaan naar een zangeres. De keuze viel op Izaline Calister omdat in een eerder stadium Rita Reys door een huiselijk ongemakje helaas verhinderd bleek. Niet iedere jazzliefhebber zal deze zangeres op de kalender hebben staan maar de keuze bleek uitstekend uit te pakken. Na een wat aarzelend begin met “Summertime” bleek Izaline zich te ontpoppen als een waar podiumbeest die met veel energie en overgave de prachtige songs uit Gershwin’s “Porgy and Bess” moeiteloos over de planken bracht.
En dan na de pauze het eerder genoemde Alexander Beets kwartet, dat geweldige hardbop groepje dat waarschijnlijk wel als een van de beste van Europa mag worden aangemerkt. De onnavolgbare virtuoze pianist Peter, de meesterlijke bassist Marius, zo langzamerhand de Nederlandse Niels Henning Pedersen en drummer Gijs Dijkhuizen die op weg lijkt veteraan John Engels te doen vergeten.
Alexander Beets vertolkte als een ware “Texastenor” dat, voor de liefhebbers,
zo gewilde hardbop repertoire met nummers als “Night in Tunisia” , “Worksong” en die prachtige ballad “I Remember Clifford”, een nummer dat weer geheel paste in de sfeer van de middag.
Kortom, een geweldige happening daar in De Harmonie.

maandag 7 november 2011, 12:01 - Vegelinsoord

Otto Vleeshouwer

Wat is het toch een verademing om naar jazzmuziek te luisteren zoals dat gespeeld wordt door het fenomenale kwartet van tenorist Willem Hellbreker.
Heerlijke swingende jazz, uptempo stukken afgewisseld door sensitief geblazen ballads.
Muziek van Benny Golson, John Coltrane, Hank Mobley en niet te vergeten Cole Porter. Willem is
een fantastische tenorist, ondersteund door drie kanjers in de ritmesectie en hij bewijst maar weer eens dat je niet zo moeilijk moet doen met jazzmuziek. Geen eigen broddelwerk, géén afwijkende maatsoorten maar gewoon gebruik maken van bestaand repertoire en daar is absoluut niets mis mee. Jazzmuziek in vieren, zo hoort het en zo moet het. Althans, voor de pure liefhebbers !
We hebben weer ontzettend genoten in Leeuwarden.

zaterdag 22 oktober 2011, 11:02 - Vegelinsoord

michel raangs |

Piet

blaas, blaas, blaas, die
melodieën naar een
goddelijke schoonheid
blaas gerust door
het gaat je goed

zaterdag 15 oktober 2011, 01:24 - Leeuwarden

drs smit

piet is niet meer wat zag ik m vaak alleen dan wel met t metropole/////////t liefst hoorde ik m met t gr american songbook bv in body and soul,hers that rainy day. smile,emily, laura etc
noordyk was een topper ik mis hem nu al jammer dat hy nu niet komt by redbad. piet het ga je goed

maandag 10 oktober 2011, 04:48 - hier

1 2 3 4 5 6 7 8 >