Hothouse Redbad: Rob Verdurmen '3 Double Dutch'

Maandag, 2 februari 2009
Improvisatie gaat alle kanten op

Plaats: De Harmonie, Leeuwarden. Gebeurtenis: '3DubbelDutch, concert de jazzgroepen Talking Cows, CRAM en Drummers Double Bill. Presentatie, interviews: Vera Vingerhoeds Belangstelling: ruim 140 personen.

LEEUWARDEN - De Nachtwacht, een woeste zee, een ode aan het Noord-Hollandse dorp Spierdijk. Hoe klinkt zoiets, in muziek omgezet door een stel van de beste improvisatoren van het land? Het publiek mocht het zeggen, gistermiddag. Die zee werd met slagwerk, baritonsax en gitaar verklankt als een ijzingwekkend klankspel vol glijdende noten en woeste, vrije ritmiek. Om zeeziek van te worden.

Het was weer eens wat anders. CRAM, Talking Cows en Drummers Double Bill, drie jazzgroepen met deels overlappende bezettingen, presenteerden zich beurtelings op het podium. Vera Vingerhoeds, bekend van de VPRO-radio en zelf ook muzikante, stelde vragen in de hoop dichter te komen bij het wezen van dat even spannende als schimmige fenomeen: improvisatie. Tegen trombonist Joost Buis: "Heb je wel eens geen zin?" Buis: "Jawel, maar dat kan prachtig klinken!"

Zin volop, gisteren, in wisselende combinaties. Talking Cows opereerden lekker vrij, maar tenorist Frans Vermeerssen ("het hangt van de dag af") had ook een fraaie ode aan oude tenorhelden als Ben Webster voorhanden. CRAM, van gitariste Corrie van Binsbergen, deed aan grillige jazzrock en Drummers Double Bill deed zelfs een volledig uitgeschreven stuk, al besloten slagwerkers Rob Verdurmen en Arend Niks ter plekke tot een geïmproviseerd drumduet. Het kon alle kanten uit, en dat ging het dan ook. Zeker in de climax, met twaalf muzikanten tegelijk in actie. Jazz op zijn spannendst.

JACOB HAAGSMA

Maandag, 2 februari 2009
Drie Bands en één en toch geen overmaat

HESSEL FLUITMAN

LEEUWARDEN - Het is toch een aardigheid, wat slagwerkers Rob Verdurmen en Arend Niks voor hun 2009 toernee van hun groep the Drummers Double Bill hebben bedacht. Uitgaande van de oorspronkelijke bezetting van acht mensen werd aan tenorsaxofonist Frans Vermeerssen gevraagd zijn Talking Cows mee te nemen en gitarist Corrie van Binsbergen om haar ploeg CRAM compleet te maken. Dat betekende een ritmetrio erbij voor de Talking Cows en de bassiste voor Cram. Dat bracht het achttal op twaalf. Het programma zag er achteraf wat overladen uit, maar was het niet. Drie Bands die hun ding moesten doen, Vera Vingerhoed, die daar tussendoor mini-interviews deed en dan wilden ze ook nog wat bijzondere dingen uitvoeren, die je eigenlijk niet mag laten lopen als je de mensen toch bij elkaar hebt. Bijvoorbeeld drie drummers samen laten spelen, zonder dat het gerag werd. Arend Niks’ Dust Factory werd foutloos uitgewerkt hoorden we achteraf. Daardoor zat er geen verrassing in. Saai dus eigenlijk, vond hij. Voor de luisteraars die het voor de eerste keer hoorden was het wel degelijk spannend en niet saai. Dat gold voor het hele concert.

De verrassing was vooral een essentieel onderdeel van het Instant improvisatie deel. Alle muzikanten op het toneel en vanuit de zaal mochten wensen worden genoemd, wat men wilde horen. Bij Hothouse Redbad varieerde dat van het staande verklanken van de Nachtwacht, via een woeste zee en een 'stukje' flamenco tot en met een ode aan Spierdijk, bij Hoorn.

De Talking Cows waren in hun set wat losser dan je op hun tweede cd kunt horen, terwijl Cram, met hun prettig gestoorde rockjazz, juist weer boeiender en scherper overkwam als op hun cd. Het heeft zo zijn uitvallen. Dat kan elke keer anders uitvallen. Opnieuw, ondanks dat de stukken voor de luisteraars grotendeels nieuw waren, bleef de muziek voortdurend boeiend en ook: volgbaar.

De finale met de hele groep, zorgde ervoor dat het dak weer eens ouderwets opgetild moest worden om de spannende swing weg te laten vloeien. Tijdens het mini interviewtje met Rob Verdurmen klapten de blazers alvast het ritme patroon van het nummer dat ze zouden gaan spelen: S.O.S. En zo zeilde de hele ploeg mooi dat stuk in. Verrassend was om bij de introductie van Broodbeleg, Jan Wolkers, weliswaar ingeblikt, zijn gedicht over de konijnenpaté van zijn eigen konijn te horen lezen. Het afsluitende stuk, Boxes, een compositie van trombonist Joost Buis was volvet en heerlijk dik. De drie slagwerkers gaven elkaar voortdurend motiefjes door, terwijl de blazers en gitariste centraal hun ensembles en solo’s speelden. Wat mij betreft hebben Niks en Verdurmen bewezen dat ongebruikelijke bezettingen toch levensvatbaar kunnen zijn en ook mooie muziek op kan leveren.

Concert: '3DoubleDutch' (Drummers Double Bill, Talking Cows en CRAM
Plaats: Harmonie te Leeuwarden
Belangstelling: 140 bezoekers

Groepsinfo | Aankondiging | Concertfoto's